دسته‌بندی‌نشده

نشنیده‌هایی درباره‌ی دعای جوشن کبیر (کلیپ صوتی کوتاه)


بسم الله الرّحمان الرّحیم

سخنرانی کوتاه حاج‌آقا اسماعیل داستانی بِنیسی دربارۀ «نشنیده‌هایی درباره‌ی دعای جوشن کبیر» در روز پنج‌شنبه، 1399/2/25 (متن صوت بالا):

بسم الله الرّحمان الرّحیم

نکاتی دربارۀ دعای جوشن کبیر عرض کنم که شاید تا حالا نشنیده‌ باشید.

     عالم بزرگوار، مرحوم شیخ کَفعَمی ـ رضوان الله تعالی علیه. ـ در حاشیۀ کتابش، «المصباح»، و مرحوم علّامه محمّدباقر مجلسی ـ رضوان الله تعالی علیه. ـ در کتاب «بحارالأنوار»، ج 94، ص 382 و ج 81، ص 311، ش 32 نوشته‌اند که حضرت امام سجّاد ـ سلام الله تعالی علیه. ـ به نقل از پدرشان، از جدّشان نقل کرده‌اند که جبرئیل بر پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله. ـ نازل شد؛ در حالی که ایشان در یکی از جنگ‌ها بودند و زره سنگینی بر تن ایشان بود که سنگینی‌اش آن حضرت را به درد می‌آورد و [جبرئیل] عرض کرد: «ای محمّد! پروردگارتان به شما سلام می‌رساند و به شما می‌فرماید: “این زره را بکَن و این دعا را بخوان؛ آن برای تو و امّتت، مایۀ ایمِنی است.
کسی که آن را در هنگام بیرون‌آمدن از خانه‌اش بخواند یا با خودش داشته باشد، خدا او را حفظ می‌کند و حقّ او را بر خودش، لازم می‌گرداند و خداوند والا او را به کارهای شایسته موفّق می‌کند.”
و جبرئیل ادامه داد تا این‌جا: «و کسی که آن را با نیّت خالص در اوّل ماه رمضان بخواند، خداوند والا شب قدر را روزیِ او می‌کند و برایش 70/000 فرشته می‌آفریند که خدا را تسبیح می‌گویند و تقدیس می‌کنند و پاداش آن‌ها را برای او قرار می‌دهد.
ای محمّد! کسی که این دعا را بخواند، میان او و خداوند والا، حجابی نمی‌ماند و از خداوند والا چیزی را درخواست نمی‌کند، مگر این که [خدا] آن را به او عطا می‌کند.
و کسی که آن را در ماه رمضان سه بار بخواند، خدا بدنش را بر آتش حرام می‌کند و بهشت را برایش حتمی می‌سازد و خدا دو فرشته را بر او می‌گمارد که او را از گناهان حفظ کنند و در طول زندگی‌اش در امان خدا خواهد بود.
ای محمّد! آن را جز به مؤمن باتقوا یاد نده.»
حضرت امام حسین ـ سلام الله تعالی علیه. ـ فرمودند: «پدرم، علیّ بن ابی‌طالب ـ علیه السّلام. ـ مرا به حفظ و بزرگداشت این دعا سفارش کرد و [به] این که آن را بر کفنش بنویسم و آن را به خانواده‌ام یاد بدهم و آن‌ها را به [خواندن] آن تشویق کنم و آن، هزار اسم است و اسم اعظم در آن است.»

     بِنا بر این روایت شریفه، خوب است که انسان
1. پیش از بیرون‌آمدن از خانه، این دعا را بخواند یا همیشه آن را با خودش داشته باشد؛
2. کفنی تهیّه کند و این دعا را روی آن بنویسد یا کفنی بخرد که این دعا روی آن نوشته شده باشد؛
3. آن را به خانواده‌اش یاد بدهد؛
4. خانواده‌اش را به خواندن آن تشویق کند؛
5. خودش آن را در شب اوّل ماه رمضان بخواند؛
6. آن را سه بار در ماه مبارک رمضان بخواند.

     مرحوم علّامه محمّدباقر مجلسی ـ رضوان الله تعالی علیه. ـ در کتاب شریف «زادالمعاد» نوشته‌اند: «در برخی روایات، خواندن دعای جوشن کبیر در هر یک از این سه شب (یعنی: شب‌های اِحیای ماه مبارک رمضان) آمده.»
مرحوم شیخ عبّاس قمی ـ‌ رضوان الله تعالی علیه. ـ در کتاب شریف «مفاتیح‌الجنان» نوشته‌اند: «در روایات، چیزی نیست که به استحباب خواندن این دعا در شب‌های قدر اشاره کند؛ لیکن سخن علّامۀ مجلسی در زادالمعاد، در این زمینه، کافی است.»
بنده عرض می‌کنم: در حدیث مربوط به این دعا، فقط آمده: «کسی که آن را در ماه رمضان سه بار بخواند». شاید علّامه مجلسی ـ رضوان الله تعالی علیه. ـ این جمله را بر شب‌های اِحیا و به تعبیر نادرست، بر شب‌های قدر تطبیق کرده‌اند؛ نه این که روایتی درباره‌ی خواندن آن در این سه شب دیده باشند.

     در هر صورت، خواندن این دعا در شب‌های نوزدهم، بیست‌ویکم و بیست‌وسوم این ماه، کار ارزشمند و خوبی است و آثاری را که در این حدیث شریف بیان شده، دارد؛ ولی می‌شود آن را در سه وقت دیگر از این ماه هم قرائت کرد و به همان آثار دست یافت.

     از همۀ شما که این دعا را دوست دارید و خواهید خواند، التماس دعا دارم.

#دعای_جوشن_کبیر، #شب_قدر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا