نکاتی از سخنرانی‌ها

رضایت از زندگی: مقایسه‌ی صعودی در امور مادّی (1)

بسم الله الرّحمان الرّحیم

این متن،‌ نکاتی از سخنرانی حجّت الاسلام و المسلمین اسماعیل داستانی بِنیسی با موضوع «رضایت از زندگی» در روز پنج‌شنبه، 1395/11/7، است.


مقايسه در زندگى

انسان خودش را با ديگران مقايسه مى‏ كند و زندگى‏ اش را با زندگى آنان.

     اين مقايسه، سه نوع است: 1. مقايسه ی صعودى؛ 2. مقايسه ی نزولى؛ 3. مقايسه ی هم‏ سطح.

     اگر طرف مقايسه ی ما، در سطح بالاترى از ما باشد، مقايسه ی صعودى است و اگر در سطح پايين ترى باشد، مقايسه ی نزولى و اگر در سطح ما باشد، مقايسه ی هم‏ سطح.

     گاهى مقايسه در امور مادّى است و گاهى در امور معنوى و گاهى در روابط اجتماعى.

     اگر در امور مادّى از مقايسه ی صعودى استفاده شود، سطح رضايت از زندگى كاهش پيدا مى‏ كند و اگر از مقايسه ی نزولى استفاده شود، سطح رضايت از زندگى افزايش پيدا می كند.

     انسان بايد مقايسه‏ اش را مديريّت كند تا سطح رضايتش از زندگى افزايش پيدا كند و از زندگى‏ اش لَذّت ببرد.

[divider style=”solid” top=”20″ bottom=”20″]

مقايسه ی صعودى در امور مادّى

سوره ی مباركه ی قَصص (28)، آيه ی شريفه ی 76: «انّ قارون كان من قوم موسى فبغى عليهم و اتيناه من الكُنوز ما انّ مفاتحه لَتَنوءُ بالعُصبة اولى القوّة؛ به راستى، قارون از قوم موسى بود؛ پس بر آنان ستم كرد و به او آن‏ قدر از گنجينه ‏ها داديم كه كليدهاى آن ‏ها با گروهى از نيرومندان به حرَكت مى‏ آمد.»

     همان سوره، آيه ی شريفه ی 79: «فخرج على قومه فى زينته قال الّذين يريدون الحياةَ الدّنيا يا ليت لنا مثلَ ما اوتىَ قارون انّه لَذو حظّ عظيم؛ پس [قارون] با آرايش [و كبكبه ی] خويش، در برابر [چشمان] قومش بيرون آمد. كسانى كه همواره زندگى دنيا را مى‏ خواهند، گفتند: “اى كاش مثل چيزهايى كه به قارون داده شده، براى ما بود! به راستى، او داراى بهره ی بزرگى [از ثروت دنيا] است.”»

     بر طبق اين آيه ی شريفه، در امور مادّى، كسانى از مقايسه ی صعودى استفاده مى‏ كنند كه دنياطلب و دنياخواه هستند (يريدون الحياة الدّنيا) و دنيا را داراى بهره و فايده ی بزرگ مى‏ دانند (حظّ عظيم) و براى همين، آرزو مى‏ كنند كه كاش از زندگى قارونى برخوردار بودند.

     همان سوره، آيه ی شريفه ی 80: «و قال الّذين اوتوا العلمَ ويلكم ثواب اللّه خير لمن امَنَ و عمِل صالحا و لايلقّاها الاّ الصّابرون؛ و كسانى كه به آنان علم داده شده بود، گفتند: “واى بر شما! پاداش خدا براى كسى كه ايمان آورد و [كار] شايسته انجام داد، به ‏تر است و به غير صابران رسانده نمى‏ شود.”»

     بر طبق اين آيه ی شريفه، عدّه‏ اى دچار مقايسه ی صعودى نمى‏ شوند؛ كسانى كه به حقيقت دنيا و پاداش‏ هاى الاهى، عالم هستند (اوتوا العلم) و مى‏ دانند كه پاداش خدا به ‏تر از امور مادّى دنيوى است (ثواب اللّه…).

     پاداش الاهى (نعمت آخرت) به ‏تر از نعمت دنيا است؛ چون
1. ماندگار است؛
2. وسيله ی معصيت خدا نيست.
بر خِلاف نعمت‏ هاى دنيا كه هم ماندگار نيستند و هم ممكن است كه زمينه و وسيله ی معصيت خدا و عذاب و بدبختى شوند؛ مانند دارايى‏ هاى قارون.

     همان سوره، آيه ی شريفه ی 81: «فخسَفنا به و بداره الأرضَ فما كان له من فئة ينصُرونه من دون اللّه و ما كان من المنتصرين؛ پس، قارون و خانه‏ اش را در زمين فروبرديم؛ در نتيجه، براى او گروهى پس از خدا نبود كه او را كمک كنند و از كمک خواهان[ـِـ از خدا هم] نبود.»

     همان سوره، آيه ی شريفه ی 82: «و اصبح الّذين تمنّوا مكانَه بالأمس يقولون وَيْكأنّ اللّه يبسُط الرّزقَ لمن يشاء من عِباده و يقدِر لولا أنْ مَنَّ اللّه علينا لَخسَف بنا وَيْكأنّه لايُفلِح الكافرون؛ و [همان] كسانى كه ديروز جايگاه او را آرزو كردند، صبح كردند؛ در حالى كه مى‏ گفتند: “واى! انگار خدا روزى را براى كسى از بندگانش كه بخواهد، گسترش مى‏ دهد و [يا] تنگ مى‏ گيرد و اگر خدا بر ما منّت نگذاشته بود، ما را [هم به زمين] فرو مى ‏بُرد. واى! گويا كافران، رستگار نمى‏ شوند.”»

     پس مى‏ توان در عين ديدن زندگى قارونى ديگران و با احساس تفاوت عميق بين دنياى آنان با دنياى خود، دچار مقايسه ی صعودى نشد. مقايسه ی صعودى، نتيجه ی مشاهده ی سطح بالاتر داشته‏ هاى ديگران نيست؛ بلكه زاييده ی دنياخواهى و عالم‏ نبودن به برتربودن پاداش خدا نسبت به دنيا و داشته های دنیوی است.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا