نکاتی از سخنرانی‌ها

نکاتی از جلسه‌ی چهارم سخنرانی حاج‌آقا بِنیسی درباره‌ی «علم‌جویی»

بسم الله الرّحمان الرّحیم

نکاتی از جلسه‌ی چهارم سخنرانی حاج‌آقا اسماعیل داستانی بِنیسی درباره‌ی «علم‌جویی» در روز پنج‌شنبه، 1398/9/14:


دو تا از خوشبختی‌های یک انسان: 1. ظرفیّت و آمادگی موعظه‌شدن را داشته باشد؛ 2. موعظه‌کننده داشته باشد.

     اگر کسی خود را در مسیر علم قرار دهد، خداوند والا به او استاد می‌رساند.

     کتاب خوب، کلیپ خوب و رفیق خوب هم می‌توانند استاد و موعظه‌کننده‌ی انسان باشند.

     کتاب «حکمت‌نامه‌ی لقمان» که توسّط انتشارات دارالحدیث چاپ شده است، بسیار خواندنی و دلنشین است.

     مرحوم پدرم، آن عالم عارف ـ رضوان الله تعالی علیه. ـ فرمودند: «من هیچ کتابی را دو بار نخوانده‌ام؛ مگر کتابی از بانو مجتهده امین اصفهانی به نام “معاد یا آخرین سیْر بشر” را.» [و این سخن، روشنگر ارزش ویژه‌ی این کتاب و نویسنده‌ی آن است].

     کسانی هستند که اگر سرشان هم برود، علم‌جویی‌شان ترک نمی‌شود.

     از اهل بیت ـ سلام الله تعالی علیهم. ـ درخواست کنیم که به ما این سه چیز را عنایت کنند: ۱. ظرفیّت علم‌جویی؛ ۲. خود علم‌جویی؛ ۳. خود علم. مقصود از علم، معارف دینی است.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا