عقاید

ماه؛ دلیل وجودداشتن خدا

ساعتى را مى‏ بينيم كه به طور دقيق كار مى‏ كند [و] وقت را خوب نشان مى‏ دهد.
آيا مى‏ توان گفت كه اين ساعت، خودش، موجود شده و سازنده‏ اى نداشته است؟ هرگز؛ بلكه عقل سالم، آن را نشانه‏ ی سازنده‏ اى بزرگ و دانشمند مى‏ داند.


ماه آسمان براى ما سال را به دوازده بخش تقسيم مى‏ كند كه ما هر بخشى را «ماه [قمرى‏]» مى‏ ناميم و هَمو [= همچنین آن] هر ماهى را به سى بخش تقسيم مى‏ كند كه هر بخشى را «شبانه‏ روز» مى‏ ناميم.

     كشاورزان ما مقدار ساعات و دقايق را از روى حرَكت ستارگان آسمان، به طور دقيق تعيين مى‏ كنند و آن را مقياس براى آبيارى قرار مى‏ دهند.

     آيا اين ساعت‏ هاى آسمانى كه هزاران سال است اين‏ گونه دقيق كار مى‏ كنند و پس از اين هم ساليان درازى كه مقدارش نامعلوم است، كار خواهند كرد و در تمام اين مدّت، نه نيازى به تعمير داشته و دارند و نه گردى بر چرخ‏ هايشان نشسته كه نيازى به تميزكردن داشته باشند و نه ساييدگى در آن‏ ها پيدا شده كه احتياج به تعويض باشد و نه دقيقه‏ اى تند رفته و نه ثانيه‏ اى كنْد، نشانه‏ اى از مخترعى دانا و سازنده‏ اى توانا و جاويدان نمى‏ باشد؟

     آيا وجدانِ باانصاف نمى‏ گويد بايستى در برابر اين سازنده بزرگ و اين دانش عظيم و اين نيروى شگرف [= شگِفت آور]، سر تعظيم فرود آورد؟

نشانه هایی از او، ص 21 و 22

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا