نکاتی از سخنرانی‌ها

مرگ و عالَم برزخ: عوامل عذاب قبر (3)

بسم الله الرّحمان الرّحیم

این متن، نکاتی از سخنرانی حجّت الاسلام و المسلمین اسماعیل داستانی بِنیسی با موضوع «مرگ و عالَم برزخ» است.


عوامل عذاب قبر (3)

10. برآورده‏ نكردن حاجت مؤمنى كه از انسان حاجت بخواهد؛

     حضرت امام جعفر صادق ـ سلام اللّه عليه. ـ: «هر مؤمنى كه برادر مؤمنش از او حاجتى بخواهد و او توانايى آن را داشته باشد و برآورده نكند، حق ـ تعالى. ـ مار بزرگى به نام شجاع را در قبر بر او مسلّط مى‏ كند كه پيوسته انگشتان او را مى‏ گزد.» و در حديث ديگر آمده است كه اين مار از جنس آتش است و تا روز قيامت مى‏ گزد.


11. بداخلاقى با خانواده؛

     سَعد بن معاذ در جنگ‏ هاى بدر، اُحُد، خَندَق و… شركت كرده بود و حضرت رسول اكرم ـ صلّى اللّه عليه و اله و سلّم. ـ به او فرموده بود: «مژده باد به تو!؛ خدا عمرت را با شهادت به پايان مى‏ رساند و عرش خدا از مرگ تو، به لرزه در مى‏ آيد و با شَفاعت تو در قيامت، مسلمانانى به تعداد موهاى حَيَوانات قبيله ی بنى‏ كلب، وارد بهشت مى‏ شوند!»

     در جنگ خندق تيرى به پاى او خورد. آن حضرت بارها به عيادتش رفت و از او تجليل كرد.

     در لحظات پايان عمرش، حضرت از او پرستارى مى‏ كرد و چنين دعا فرمود: «خدايا! سعد در راه تو جِهاد كرد و پيامبرش را تصديق نَمود؛ روحش را به خوبى بپذير.»

     صبح روزى كه او از دنيا رفت، جبرئيل به محضر حضرت مشرّف شد و عرض كرد: «اى رسول خدا! از امّت شما چه كسى از دنيا رفته است كه فرشتگان آسمان روحش را به يكديگر مژده مى‏ دهند؟» حضرت به مسجد رفت و از درگذشت سعد آگاه شد.

     حضرت و مردم پس از خواندن نماز صبح، به خانه ی او رفتند. حضرت در كَنارى نشست؛ امّا ناگهان زانوهاى مباركش را جمع كرد و هنگامى كه از ايشان در باره ی سبب اين كار پرسيده شد، فرمود: «فرشته‏ اى فرود آمد كه برايش جا نبود؛ من به او جا دادم.»؛ يعنى: آن‏ قدر فرشته آمده بود كه براى حضورشان ديگر جا نبود.

     حضرت، او را حنوط كرد و هنگامى كه مردم تابوتش را برداشتند، جلو تابوتش را گرفت و فرمود: «سوگند به كسى كه جانم در دست او است، هفتادهزار فرشته جنازه ی سعد را تشييع مى‏ كردند!»

     بر طبق احاديثى، حضور اين‏ همه فرشته در تشييع، به سبب مداومت او بر قِرائت سوره ی مباركه ی توحيد بود.

     حضرت با سر و پاى برهنه و بدون عبا، جنازه ی او را تا قبرستان بقيع حمل كرد؛ سپس وارد قبر شد و آن را در قبر نِهاد و روى قبر را با سنگ، خشت و خاک پوشانيد.

     هنگامى كه دفنش به پايان رسيد، مادر سعد كنار قبرش آمد و گفت: «اى سعد! بهشت بر تو گوارا باد!»

     حضرت فرمود: «اى مادر سعد! چيزى را به صورت حتمى بر خدا حكم نكن؛ قطعًا [در قبر] فشارى به سعد رسيد!»

     هنگام برگشتن مردم به خانه‏ هايشان، كسى عرض كرد: «اى رسول خدا! ديديم كه شما به گونه‏ اى با [جنازه ی ] سعد رفتار كرديد كه با هيچ كس چنين نكرده بوديد: دستور داديد كه جنازه‏ اش غسل داده شود، با سر و پاى برهنه و بدون رِدا جنازه‏ اش را حمل كرديد، گاهى سمت راست تابوت و گاهى سمت چپش را مى‏ گرفتيد، بر او نماز خوانديد و او را به خاک سپرديد؛ پس چرا فرموديد كه قبر، او را فشار مى‏ دهد؟» حضرت فرمود: «آرى؛ او با خانواده اش بداخلاقى مى‏ كرد)؛ نَعَم؛ اِنَّهُ كانَ فى خُلُقِهِ مَعَ اَهلِهِ سوء.»

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا