نوشتارها و اشعار حاج‌آقا بِنیسی

توبه و بازگشت به سوی خدا

نکاتی در باره ی توبه (برگرفته از احادیث حضرت رسول اکرم _ صلّی الله علیه و اله و سلّم. _ در کتاب شریف «نهج الفصاحة»):

? انسان هنگامی که گناه کرد، «باید بلافاصله» توبه کند (حدیث 222).

? توبه ی گناه پنهان باید پنهان باشد و توبه ی گناه آشکار، آشکار (حدیث 222).

? توبه، زیبا است؛ ولی توبه ی جوان، زیباتر است (حدیث 2006).

? هیچ گاه درِ توبه بسته نمی شود تا این که خورشید از «مغرب» طلوع کند (حدیث 878).

? توبه کننده، مانند کسی است که گناه نکرده است (حدیث 1194).

? اگر گناهان کسی آن قدر زیاد باشد که به آسمان برسد و او توبه کند، خدا همه ی آن ها را می آمرزد (حدیث 3313).

? کسی که از گناهی توبه کند و آن را دیگر انجام ندهد، خدا کاری می کند که فرشتگان نویسنده ی اعمالش، اعضای بدنش و زمین هایی که بر روی آن ها دچار آن گناه شده است،  گناهش را فراموش کنند (حدیث 2200).

? خدا از توبه ی بنده، بیش تر خوشحال می شود تا نازایی که فرزنددار شود و تشنه ای که به آب برسد و کسی که چیزی را گم کرده است، آن را پیدا کند (احادیث 2199 و 2200).

? خدا جوان توبه کننده را خیلی دوست دارد (حدیث 2679).

? برای هر گناهی توبه ای است؛ مگر برای بداخلاقی (حدیث 2254).

? دو کس، موفّق به توبه نمی شوند: بدعتگزار و قاتل عمدی (احادیث 8 و 667).

خداوند مهربان، همه ی ما را موفّق به توبه بفرماید.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا